به بهانه نقد ادبی کتابخانه بر آن شدیم تا مختصری از زندگی و آثارسید محمد علی جمالزاده را به دوستداران معرفی کنیم.

سید محمد علی جمالزاده پدر داستان نویسی نوین ایران به زعم بسیاری از صاحبنظران ،نقادی سخت گیر،و

نویسنده ای تاثیر گذار بر جریان داستان نویسی ایران بودکه توانست در اندک زمانی نسل جوان آن دوران را بر

 انگیزد. شیوه او که تلفیقی از سبک داستان نویسی غربی و قصه نویسی ایرانی بود باعث شد تا نام او در راس

 نسل اول داستان نویسی ایران قرار گیرد و او را راه گشا دیگر نویسندگان بدانند.

جمالزاده در سال ۱۲۷۰در اصفهان متولد شد. تحصیلات اولیه خود را درهمین شهر و بعد در تهران به انجام

رسانید. دوره متوسطه را در بیروت سپری نمودوسپس در فرانسه از دانشگاه دیژون در رشته حقوق فارغ التحصیل

 شد.

وی کار نویسندگی را با یکی بود یکی نبود آغاز کرد و با شش داستان این کتاب بود که داستان کوتاه را در ایران

پایه گذاری کرد و از آن به بعد بیش از دویست مقاله و کتاب نوشت و یا ترجمه کرد که مشهورترین آنها ترجمه

((ویلهم تل)) از شیللر و ((خسیس)) از مولیر و کتابهای ((دارالمجانین)) ،((راه آب))،((قلتشن دیوان))و......

می باشد. اما هیچ کدام همچون یکی بود یکی نبود توفیق نیافت. در این کتاب بود که برای نخستین بار نثر

محاوره ای رابه کار برد . داستانهای او سرشار از اصطلاحات و امثال ایرانی است.

جمالزاده در دیباچه یکی بود یکی نبود ابراز امیدواری نمود که صدای وی((مانند بانگ خروس سحری کارون خواب

آلود را بیدار سازد))

 

برگرفته از: مروری بر تاریخ ادب و ادبیات امروز ایران  از محمد حقوقی و

              محمد علی جمالزاده از کامران پارسی نژاد